Wulkan Tonga wypuścił do atmosfery bezprecedensową ilość wody

Dane satelitarne NASA pokazują, że wulkan uwolnił ponad 146 teragramów wody – wystarczająco dużo, aby wypełnić 58 000 basenów olimpijskich – do drugiej warstwy ziemskiej atmosfery, znanej jako stratosfera, gdzie znajduje się warstwa ozonowa i tuż nad tym miejscem. Samoloty latają. Badanie wykazało, że uwolniona ilość odpowiadała 10 procentom wody już w stratosferze.

„Po raz pierwszy w całej erze satelitów doszło do tego rodzaju iniekcji” – powiedział Luis Millan, główny autor badania i naukowiec zajmujący się atmosferą NASA, który obejmuje dane dotyczące pary wodnej z 1995 roku. wcześniej, więc to było imponujące”.

Erupcje wulkanów uwalniają różne rodzaje gazów i cząstek. Większość erupcji wulkanicznych, w tym Hunga Tonga, uwalnia cząstki, które ochładzają powierzchnię Ziemi poprzez odbijanie światła słonecznego z powrotem w kosmos, ale zwykle rozpraszają się one po dwóch do trzech latach. Jednak bardzo niewiele osób wydmuchuje parę wodną bardzo wysoko. Ta para wodna może dłużej pozostawać w atmosferze – od pięciu do dziesięciu lat – i zatrzymywać ciepło na powierzchni Ziemi.

Erupcja wulkanu w pobliżu lotniska na Islandii wywołała obawy związane z podróżami i ryzykownymi sesjami zdjęciowymi

Milan uważa, że ​​para wodna może zacząć mieć ocieplający wpływ na temperaturę powierzchni planety, gdy związane z nią cząsteczki chłodzące rozproszą się w ciągu około trzech lat. Nie jest pewien, o ile wzrośnie temperatura, bo to zależy od tego, jak rozwinie się słup pary wodnej. Zespół jest przekonany, że ocieplenie będzie trwało przez kilka lat, aż wzorce cyrkulacji w stratosferze wepchną parę wodną do troposfery, warstwy, w której występuje ziemska pogoda.

„To tylko chwilowy wzrost temperatur, po którym wróci do tego, do czego miał wrócić” – powiedział Milan. „Nie zaostrzy zmian klimatycznych”.

Naukowiec atmosfery NASA Ryan Kramer dodał, że ze względu na wiele czynników, które prowadzą do zmian temperatury w skali lat, efekt cieplarniany wywołany przez wulkan może również zostać utracony w hałasie, w zależności od jego wielkości.

na krótszym W skali czasowej zwiększona para wodna może również zaostrzyć ubytek ozonu stratosferycznego, powiedziała Susan Strahan, chemik atmosferyczny z University of Maryland Baltimore County i NASA.

Ozon stratosferyczny chroni powierzchnię Ziemi przed szkodliwymi promieniami ultrafioletowymi. Substancje chemiczne, które zubożają warstwę ozonową, zostały w dużej mierze wycofane na mocy protokołu montrealskiego z 1987 r. i kolejnych poprawek.

Strahan, który nie był zaangażowany w badanie, wyjaśnił, że nadmiar pary wodnej wpłynie na wiele reakcji chemicznych, które kontrolują stężenie ozonu w stratosferze. Dane satelitarne NASA w lipcu wykazały spadek poziomu ozonu w porównaniu z poprzednimi latami w miejscu, w którym koncentruje się nadmiar pary wodnej. Dodała, że ​​do wykrycia przyczyny potrzebna będzie pełna analiza.

Efekty mogą być teraz, ale czego potrzebujemy [is] Wzorzec, który nam mówi, to mechanizm (mechanizmy), dzięki któremu wystąpiły efekty. Niemal cała meteorologia i chemia będzie odgrywać role – pytania brzmią: ile, gdzie i kiedy? Strahan powiedział w e-mailu.

Strahan powiedział również, że nadmiar pary wodnej może sprzyjać tworzeniu się specjalnych nocnych chmur, które wyglądają jak migoczące, przypominające duchy smugi na nocnym niebie. Występują około 50 mil w atmosferze, wyżej niż stratosfera i należą do najrzadszych, najsuchszych i najwyższych chmur na Ziemi. Wielu osobom chmury zapewniają wspaniały widok nieba. ale, Naukowcy wierzą Zauważalne zmiany w tych chmurach nie pojawią się znacznie później, w zależności od tego, ile czasu zajmie parze wodnej przejście do atmosfery, w której tworzą się chmury.

Rzadkie chmury świecące w ciemności są najbardziej żywe od 15 lat

Ogólnie Milan powiedział, że nadmiar pary wodnej sam w sobie nie ma większego znaczenia, ale to „ciekawa rzecz, która się dzieje”. Wraz z kolegami korzysta z okazji, aby przetestować swoje modele komputerowe, które pomogą nam zrozumieć zmiany klimatyczne i ogólnie przewidzieć pogodę.

„Mamy ogromne ilości pary wodnej poruszającej się w stratosferze i możemy przetestować, jak dobrze modele odzwierciedlają ich ruchy w atmosferze” – powiedział Milan. „Ten wulkan zapewni wielu badaczom dużo pracy”.