1 grudnia, 2023

Świat Biotworzyw

Informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Nowy mozazaur znaleziony w Północnej Dakocie: Jormungandr Walhallaensis

Nowy mozazaur znaleziony w Północnej Dakocie: Jormungandr Walhallaensis

W mitologii nordyckiej potworny wąż morski wije się wokół wód świata. Nazywała się Jörmungandr.

Starożytni Normanowie również wierzyli w miejsce zwane Walhallą, czyli Niebem. W Północnej Dakocie znajduje się małe miasteczko Walhalla, które odzwierciedla skandynawskie dziedzictwo regionu.

W pobliżu odkryto nowy gatunek mozazaura, rodzaj gigantycznego stworzenia morskiego, ogłosili w zeszłym tygodniu naukowcy. Nazwali go Jormungandr walhallaensis.

Jormungandr walhallaensis, który żył około 80 milionów lat temu, został uznany za nowy gatunek i rodzaj mozazaurów, starożytnej linii drapieżnych gadów morskich, które zamieszkiwały wody Ziemi prawie 100 milionów lat temu.

„Każdego roku ukazuje się wiele artykułów na temat dinozaurów, ale niewiele artykułów jest publikowanych każdego roku, ponieważ niewiele osób na świecie się nimi zajmuje” – powiedział Michael Caldwell, czołowy specjalista ds. ekspert i biolog zajmujący się mozazaurami. Profesor nauk ścisłych na Uniwersytecie Alberty w Kanadzie, który nie pracował nad odkryciem.

Mozazaury były w zasadzie gigantycznymi jaszczurkami z płetwami, które pozwalały im żyć w morzu, a niektóre gatunki osiągały rozmiary 20 metrów.

Wymarły w tym samym czasie co dinozaury.

Jörmungandr i halenensis mają unikalne połączenie cech fizjologicznych z być może najsłynniejszego rodzaju mozazaurów, czyli szkoły, twierdzi Amelia Zietlow, doktorantka w Richard Gilder Graduate School of Science w Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej i główna autorka nowego badania . -Rozmiar autobusu Mozazaur (Został nakręcony, pomimo dużych rozmiarów, w Film „Świat Jurajski”) i jego mniejszy, bardziej prymitywny poprzednik, clidastes.

Analiza przeprowadzona za pomocą programu komputerowego nie wykazała dokładnego dopasowania skamieniałości w zapisie kopalnym mozazaura, co doprowadziło panią Zietlow i jej współautorów do wniosku, że ich skamieniałość nie dotyczyła tylko nowego gatunku, ale zupełnie nowego rodzaju znajdującego się gdzieś pomiędzy skałą grupy. Mozazaur ma proporcje mozazaura.

Jednakże toczy się zdrowa debata na ten temat.

READ  Powstanie dinozaurów wynika z ich przystosowania się do zimna

„Czy koniecznie zgadzam się, że jest to nowa płeć i płeć?” Powiedział doktor Caldwell. „No cóż, nie, ale to rodzaj naukowego dziwactwa, prawda?”

Doktor Caldwell stwierdziła, że ​​bardziej prawdopodobne jest, że skamielina opisana w badaniu była po prostu nowym gatunkiem z rodzaju clidastes. Zgodnie z tym poglądem przyjęłaby nazwę Clidastes walhallaensis.

Jednakże badanie dodaje „niezwykle cenne” dane do rozważenia w przyszłych badaniach w miarę rozwoju dziedziny, która wciąż wyłania się w zakresie ewolucji mozazaurów, powiedział dr Caldwell.

Chociaż pani Zietlow i jej koledzy mieli do analizy jedynie czaszkę i szczękę Jörmunganda Valhallensisa, udało im się uzyskać ważne szczegóły dotyczące jego życia i śmierci.

Zitlow powiedział, że Jörmungandr i halenensis mogli mieć od 18 do 24 stóp wzrostu.

Kształt jego zębów sugeruje, że żywił się rybami i innymi małymi stworzeniami, gdy przemierzał zachodni szlak morski, który w późnej kredzie dzielił Amerykę Północną na pół przez stany środkowo-zachodnie.

Zitlow powiedział, że na niektórych kręgach zwierzęcia widoczne były ślady niezagojonych zębów, co wskazuje, że na krótko przed śmiercią zwierzę zostało zaatakowane przez inne zwierzę, być może nawet innego mozazaura.

Fakt, że w momencie odkrycia nie było reszty szkieletu, sugeruje, że mógł zostać zjedzony.

Pani Zitlow ma nadzieję, że jej praca nad Jormungandrem walhallaensis wzbudzi zainteresowanie mozazaurami, które opisuje jako niedostatecznie zbadane pomimo kolekcji ich skamieniałości w muzeach na całym kontynencie.

„Z 4000 mozazaurów żyjących w Ameryce Północnej tylko około 5% jest wymienionych w literaturze naukowej” – wyjaśniła pani Zitlow.